Yüzmenin dört stili

Yüzmenin dört stili; olimpik ve uluslararası yarışmalarda geçerli olan serbest stil, sırtüstü, kurbağalama ve kelebek stillerini kapsayan temel disiplinlerdir. World Aquatics (FINA) kurallarına göre her stilin kendine özgü kulaç, ayak vuruşu, çıkış ve dönüş kuralları bulunur.

Serbest stil (Front Crawl)

Serbest stil yarışlarında kurallar teknik olarak yüzücünün dilediği stili seçmesine izin verir; ancak su içinde insan vücudunun ulaşabildiği en yüksek hızı sağladığı için tüm sporcular "front crawl" tekniğini kullanır. Yüzücü yüzüstü pozisyonda kollarını sırayla ileriye atarak dairesel kulaçlar çekerken, bacaklar kalçadan başlayan sürekli ve ritmik bir çırpma hareketi yapar. Yüzücünün kafası kulaç esnasında yana dönerek nefes alır. Dönüşlerde duvara takla atılarak ayaklarla itiş sağlanır (flip turn). Bireysel karışık yarışların son etabında serbest stil yüzülürken, kurallar gereği sırtüstü, kurbağalama veya kelebek dışında bir yüzüş tarzı sergilenmesi zorunludur.

Sırtüstü (Backstroke)

Sırtüstü, sporcuların suyun içinden ve duvara dönük olarak başladığı tek olimpik stildir; yüzücüler ayaklarını duvara dayayıp başlangıç takozunun tutamaklarından tutarak sırtüstü fırlar. Vücut su yüzeyinde sırtüstü konumdadır ve kollar sırayla geriye doğru çekilir. Nefes alma yüzün sürekli dışarıda olması sebebiyle kolay görünse de yüzücünün yön tayini yapabilmesi için havuz tavanındaki işaretleri ve kulvar iplerini takip etmesi gerekir. Dönüşlerde sporcuların duvara yaklaşırken yüzüstü dönerek tek bir kulaçla takla atma hakkı bulunur. Çıkışta ve her dönüşte sporcular su altında sırtüstü yunus vuruşu yapabilir; ancak kafanın 15 metre çizgisi geçilmeden önce su yüzeyini kesmesi şarttır.

Kurbağalama (Breaststroke)

Kurbağalama, yüzmenin en eski ve hız açısından en yavaş olimpik stilidir. Kolların ve bacakların aynı anda, simetrik ve yatay bir düzlemde hareket etmesi esastır. Kollar suyun altından daireler çizerek göğse doğru çekilirken, bacaklar dizden bükülerek dışa doğru geniş bir dairesel itiş ("kurbağa ayak") yapar. Sporcu her kulaç döngüsünde başını sudan çıkarıp nefes almak zorundadır. Bu stilde kural ihlallerine çok sık rastlanır: Dönüşlerde ve yarışın bitişinde sporcunun her iki elinin de duvara aynı anda ve ayrı şekilde temas etmesi zorunludur. Çıkış ve dönüşlerden sonraki su altı bölümünde, ilk kurbağalama ayak vuruşundan önce yalnızca tek bir kelebek (yunus) vuruşuna izin verilir; birden fazla yunus vuruşu yapmak diskalifiye sebebidir.

Kelebek (Butterfly) ve Karışık yarışlar

1930'larda kurbağalamanın hızlandırılmış bir varyasyonu olarak doğan ve 1952'de bağımsız bir stil olarak kabul edilen kelebek, yüzmenin en yüksek enerji harcatan disiplinidir. İki kolun aynı anda suyun üzerinden öne doğru atılması ve bacakların bitişik şekilde aşağı ve yukarı dalgalanarak yunus (dolphin) vuruşu yapması zorunludur. Dört stilin bir araya geldiği "Bireysel Karışık" (Individual Medley - IM) yarışlarında sıralama Kelebek, Sırtüstü, Kurbağalama ve Serbest şeklindedir. "Karışık Bayrak" yarışlarında ise sırtüstü yüzücünün suyun içinden çıkış yapabilmesi amacıyla sıralama Sırtüstü, Kurbağalama, Kelebek ve Serbest olarak uygulanır. 23 olimpiyat altın madalyalı Michael Phelps, kelebek ve karışık stillerdeki kusursuz su altı tekniğiyle bu branşın küresel efsanesi olmuştur.

İlgili maddeler

Kaynakça

  1. Olympedia – Olimpiyatlarda yüzme (stiller, karışık yarışlar ve tarihçe)
  2. World Aquatics – Kurallar bölümü (tüzük ve yarışma düzenlemeleri)
  3. Wikipedia (EN) – Swimming (sport) (tamamlayıcı)
Son güncelleme: Kalıcı adres: /ansiklopedi/madde/yuzmenin-dort-stili/